In Galaten 5 vers 22 en 23 worden de ‘vruchten van de geest’ genoemd: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Stuk voor stuk prachtige eigenschappen.

Stel je eens voor dat alle mensen in staat zouden zijn om volledig vanuit deze vruchten te leven. Dat iedereen voortaan alleen nog maar liefde naar elkaar uitstraalt. Dat we in vrede met elkaar leven. Dat we geduld met elkaar hebben. Dat we vriendelijk zijn naar iedereen. Dat we alleen nog maar het goede doen. Zachtmoedig met iedereen omgaan. En dat we leven vanuit zelfbeheersing; dat we de ander niet uitbuiten om er zelf beter van te worden. Niet alleen naar andere mensen toe, maar ook naar de dieren en naar de hele schepping toe.

Kalfjes zouden dan niet meer bij hun moeder worden weggehaald. Varkens zouden weer lekker in vrijheid kunnen leven en zich rond kunnen wentelen in de modder, samen met hun biggetjes. Kuikentjes zouden dat niet meer door machines worden uitgebroed. Haantjes zouden niet meer worden versnipperd. De hele vee-industrie zou worden afgeschaft. Er zouden geen slachterijen meer bestaan. Voedsel uit de ‘derde wereld’ zou niet meer worden geëxporteerd als veevoer ten behoeve van de ‘eerste wereld’. Er zou geen slavernij meer bestaan. Meisjes en vrouwen worden niet meer uitgebuit in de sexindustrie. Kinderen en slaven worden niet meer uitgebuit om goedkope kleren te maken of grondstoffen te delven.

Dat klinkt als het leven zoals God het oorspronkelijk geschapen heeft. Dat klinkt als het leven zoals het ook eens weer zal zijn volgens het Bijbelboek Openbaringen. Dat klinkt naar het leven waar een christen hier op aarde naar zou moeten streven. Als het goed is, ontwikkelt een christen tijdens zijn of haar leven hier op aarde steeds meer vruchten van de geest. Oftewel: de liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing worden steeds meer zichtbaar in het leven van een christen. Een plantaardige levensstijl hoort daar volgens mij helemaal bij. Net als het bewust nadenken over waar je je spullen en je bijv. je kleding koopt.

Helaas is het op deze aarde onmogelijk geworden om volledig ‘leedvrij’ te leven. Het dier is verworden tot een product en wordt zelfs verwerkt in auto- en fietsbanden. Groenten zijn vaak verpakt bespoten met pesticiden en verpakt in plastic. Ook veel andere producten kun je nu eenmaal alleen in plastic verpakking kopen. En zo kan ik nog heel veel dingen opsommen. De overweldigende hoeveelheid menselijk en dierlijk leed kan je een gevoel van machteloosheid geven. Het lijkt onmogelijk om daar zelf iets aan te doen. En als je wel probeert zo ‘leedvrij’ mogelijk te leven, kan je bijdrage aanvoelen als een zinloze druppel op een gloeiende plaat.

Elke keer als ik mezelf zo machteloos voel, als ik voor de zoveelste keer haast kapot ga van verdriet over het leed dat voorbij komt, dan ga ik ermee naar God. Bij God mag ik uithuilen. Mag ik mijn boosheid en frustratie uiten. Bij Gd mag ik ook bidden en smeken om een opwekking onder christenen. Ikzelf kan niet zorgen voor een omkeer. Alleen God kan dat. Maar ik kan er wel om bidden. God heeft bidders nodig. En ik kan op mijn eigen manier mijn eigen bescheiden bijdrage leveren door zelf zo leedvrij mogelijk te leven. Met Gods hulp.

Dus als jij die gevoelens van machteloosheid herkent: ga ermee naar God. Bid mee om een opwekking. En vraag aan God hoe jij in jouw leven kunt bijdragen aan het verminderen van het lijden op deze aarde. Zoek contact met andere christenen, die dezelfde gevoelens hebben. Geloof me, die zijn er meer dan je denkt. Kijk bijvoorbeeld eens op de site van Vegan Church. Zij organiseren regelmatig bijeenkomsten voor christenen die veganist zijn. Je kunt elkaar bemoedigen en ook met elkaar nadenken over wat de Bijbel zegt over bepaalde thema’s.

liefde

vreugde

vrede

geduld

vriendelijkheid

goedheid

geloof

zachtmoedigheid